L’elementi, partiti sò à la sferra, Tutti in rivôlta, neri e scunvôlti, Quelli di celu, di l’onde e di terra, Da lu micidiu rabbiòsi e sciôlti ! In furia, sò l’acque, pè sa maraglia; Di Cirnu à l’assaltu sò pigliate E côsti à l’intornu e la giraglia E piaghje, le calette e le jittate. Mugghja la foce per’ valle oscura, Cun lagni venuti da lu profondu E striscianu li lampi la bughjura. Da su tumultu inquietu stà lu mondu, Quandu ch’in celu si sò scatinati E scoppianu li toni vultulati A più pudè ne fala…piòve e pare Che l’acqua, inaffôcu scatulita, Sia tutta quella di lu mare A quella di li fiumi riunita ! Fala cum’un torrente ancu lu Chiassu, Onde sò le piazza e le stradelle, Ingonffianu li vadi e le vadelle, Salta lu vaglinu, di sassu in sassu. Tuttu pare in disperu fughje la sorte Gridendu : spavecchju ! a lu succorsu ! Pienghje lu ventu in lu perscorsu : O abissu ! scumpientu ! malamôrte ! U fulmine ribomba in un fracassu Chi pare cunduttu da Satanassu, Muri falàti, strunchera di gambòni, Rabbia di venti, terramòti e toni, Arburi intieri, terra e legnàme, Scôgli e baschicci di môrtu bestiame, Tuttu ne vultula versu lu fiume ; E mentre la saetta face lume, Ellu da’lu lettu salta stizzòsu, Schjuma, bolle, rugghja, scappa terrosu, Trascinendu in massa à la marina Ciò chi da’muntagna parte in ruina ! In tale tumultu trema la ziglia, La casa, li vetri e… la famiglia. Strinti si ne stanu à lu fucone, U babbu, la mamma e la marmaglia, Prighendu cu minnànna e cu babbone Che San-Pancraziu arresti la battaglia, Spinga su furore cusì spaventosu… Sottu la panca u cane stà pensòsu Sopra c’è la jatta inchierchjulàta, Da le candelle a casa è adundàta. Ancu li topi inquieti sò in granaghju, A capra, lu sumeru e lu pullaghju; A lavu è digià lu carciulellu Duve nuta e grida lu purcellu… Notte d’angoscia, solu, in la prighera S’asconde lu côre ch’in Dio spera